Vandaag hebben we een klein cadeautje van mama gekregen, dit omdat ze gewoon erg blij voor ons was dat we eindelijk iets van de raad hadden gehoord. Het was een soort reisboekje voor als we ons kindje gaan halen, dan kan het allerlei dingentjes invullen wat uit haar/zijn land komt. Erg leuk, we zullen het zeker gaan gebruiken. Thanks mam.
Vandaag zijn we weer naar een bijeenkomst van de adoptie stichting geweest.
Het ging over Special Need kinderen. Dit was zeer interessant aangezien het bijna zeker is dat wij ook een SN-kindje krijgen.
Er waren 2 ervaringsouders, één moeder met een zoon (Yon geadopteerd toen hij 3 jaar was) met een volledige schisis, één moeder met een tweeling (Diana en Danielle nu 9 jaar) met FAS syndroom en een ontwikkelingsachterstand. Verder was er een kinderarts uit het ZUWE- ziekenhuis. uit Woerden, hij vertelde over de verschillende aandoeningen die er waren en wat het was en wat er bij kwam kijken. Dit was zeer interessant. Er zijn verschillende ziekenhuizen in Nederland waaronder Tilburg (Elizabeth ) en Nijmegen (Radboud) waar Special Need teams zitten.
Hij liet ook een schema zien hoeveel Special Need kinderen er waren en in welke maten ze gehandicapt zijn, en hoeveel gezonden kinderen er nog zijn.
Oma vond het zo leuk dat we weer een stapje verder waren. Dat we deze leuke roze pinokkio kregen en een kinderbestekje. (Verwacht ze een achterkleindochter??)
Vandaag waren mama en ik op een Kerstbeurs in de Brabanthallen in Den- Bosch. Daar stond een paragnost waar mama graag een reading bij wilde, maar we moesten nog even wachtten tot ze aan de beurt was. Terwijl we wachtte bekeek wat kettinkjes die ze bij haar tafeltje had liggen. Plotseling kwam de paragnost naar me toe en vroeg of ik ze mooi vond “Ja zeker“ antwoorden ik. Ze komen uit Afrika vertelde ze, want daar steunen we een project met de verkoop van de kettinkjes. Ze zijn ook gemaakt door mensen uit Afrika.
Maar ging ze verder “ kies jij maar een kettinkje uit die je mooi vind, want die wil ik je graag geven”. Ik keek haar verbaasd aan, “ja” ging ze verder, ik weet namelijk dat jullie een kindje krijgen uit Afrika”. Nu wist ik echt niets meer te zeggen, ze lachte “dit is wat ik doe” zei ze. En trouwens kies er maar 2 uit want je twijfelt tussen 2 kettinkjes dus neem ze maar allebei. Wat een warm en lief gebaar… en dit van een vreemde.
Vandaag zijn we naar Rotterdam geweest, even shoppen in Alexandrium. Hierna zijn we wezen eten in een afrikaans restaurant (http://www.vivaafrika.nl) om een indruk te krijgen van het eten. Nou, dat was wel heel goed bevallen. Eten met je handen en een pannenkoek als lepel!!!